Home
Wszystkie zagadnienia
Zagadnienia
Holokaust
Temat
Koncentracja Żydów w gettach
Dokumenty
Getto warszawskie
Getto łódzkie
Wersja do druku
Koncentracja Żydów w gettach
Wznoszenie muru okalającego getto warszawskie, listopad 1940 r.

W pierwszych tygodniach wojny hitlerowskie represje i prześladowania dotykały w równym stopniu Polaków i Żydów. Ale po zakończeniu działań wojennych i powstaniu niemieckiej administracji cywilnej na okupowanych ziemiach polskich sytuacja ludności żydowskiej znacznie się pogorszyła.

Już we wrześniu 1939 r. R. Heydricha, Szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA) polecał przeprowadzenie szybkiej koncentracji Żydów w dużych miastach z węzłami kolejowymi. Niezwłocznie przystąpiono więc do tworzenia tzw. gett (odizolowanych od reszty miasta dzielnic żydowskich), które w planach Niemców miały stanowić pośredni etap eksterminacji Żydów.

Potrzebę tworzenia gett tłumaczono względami bezpieczeństwa. Odwoływano się także do argumentów natury politycznej, sanitarnej, gospodarczej. Przekonywano Żydów, że getto będzie ich chroniło przed atakami Polaków. Z drugiej strony rozpowszechniano informacje, jakoby Żydzi byli roznosicielami chorób zakaźnych i dlatego ich izolacja jest konieczna dla zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych wśród nie-żydowskich mieszkańców miast.

W okupowanej Polsce założono ponad 400 gett, w których skupiono niemal całą ludność żydowską. Warunki, jakie panowały w gettach (przeludnienie, głód, niewolnicza praca), podporządkowane były niemieckim planom eksploatacji ekonomicznej ich mieszkańców, a w dalszej kolejności eksterminacji w ośrodkach zagłady.
Informator
Dzisiejszy dzień w historii
Dzisiaj: 24 Wrzesień 2017
Wtedy: 27 Wrzesień 1940

Japonia i Włochy podpisują pakt trzech. Na mocy tego porozumienia zapewniają sobie wzajemną pomoc w razie ewentualnego ataku Stanów Zjednoczonych.

Zobacz oś czasu