In haar boek 'Herinneringen aan Anne Frank' vertelt Miep Gies, waarom zij de onderduikers hielp:

'Ik kon die mensen helpen. Zij waren machteloos, wisten niet meer waar ze konden gaan. Ik benadruk altijd dat wij geen helden zijn. We deden onze menselijke plicht: mensen helpen die in nood zijn. Een heleboel mensen hebben dat toen niet gedaan, sommigen uit angst. Als iemand bang is, dan kun je hem of haar dat niet kwalijk nemen. Als hij of zij dat eerlijk toegeeft, zoals een vriendin van mij dat toen deed, dan vind ik dat moedig.'