In haar boek 'Herinneringen aan Anne Frank' schrijft Miep Gies over Edith Frank in het achterhuis:

'Waar ze [Edith Frank] mee zat, maar niet over durfde te beginnen waar de anderen bij waren, was dat ze gebukt ging onder een diepe wanhoop. Terwijl de anderen de dagen telden tot de geallieerden kwamen en fantaseerden wat ze zouden doen als de oorlog voorbij was, bekende mevrouw Frank dat ze tot haar grote schaamte het gevoel had dat er nooit een einde aan zou komen.’